Zrobiłam to najpierw dla własnych dzieci.

Nazywam się Ewa Arlen. EduGierki zrobiłam najpierw dla własnych dzieci. Nie zaczęły się od pomysłu na aplikację, a od bardzo zwykłych sytuacji w domu: „jeszcze jedna runda”, „zaraz wyłączę” i „ile jeszcze zostało?”. Szukałam narzędzia, które łączyłoby krótką naukę, kontrolę czasu, przerwy i powrót do aktywności poza ekranem. Nie znalazłam dokładnie takiego rozwiązania, jakiego potrzebowaliśmy w domu, więc zaczęłam budować własne.

Nie jestem psychologiem ani terapeutą. Jestem mamą, która dużo czyta, pyta, testuje i obserwuje własne dzieci. Jeśli korzystam z badań, staram się oddzielać to, co badanie rzeczywiście pokazuje, od tego, co jest już moją decyzją projektową.

Najważniejsza zasada jest prosta: ekran nie ma zatrzymywać dziecka bez końca. Ma umieć oddać je z powrotem do życia.

Dlatego obok gier są tu przerwy, ruch, zadania poza ekranem, limity czasu i Klepsydra.

Projekt nadal się zmienia. Jeśli coś nie działa dobrze, poprawiam to. Jeśli dzieci czegoś nie rozumieją, upraszczam. Jeśli jakaś funkcja tylko dobrze brzmi, ale nie pomaga w codziennym użyciu, nie ma sensu jej trzymać.